No woman no cry

“No woman no cry” van Bob Marley.

Het staat bovenaan in de top 100 op mijn 16e verjaardag (lang geleden dus).

Wat kan ik nu met deze songtekst? Een vriend van me vertaalt het altijd naar: “geen vrouw geen gezeur”, maar dat is niet zo.

Het is een prachtig lied over verloren vriendschappen maar waaraan goede herinneringen vastzitten. Dus huil er niet over, maar gedenk ze.

Ik zet mijn ervaring om naar een kledingstuk.

Spijkerjas
Teunie Bastiaan, spijkerstof, naaigaren, stenen, voering, schilderij op karton, 2016

Spijkerjas
Teunie Bastiaan, spijkerstof, naaigaren, stenen, voering, schilderij op karton, 2016

Spijkerjas
Teunie Bastiaan, spijkerstof, naaigaren, stenen, voering, schilderij op karton, 2016

Spijkerjas
Teunie Bastiaan, spijkerstof, naaigaren, stenen, voering, schilderij op karton, 2016

Spijkerjas
Teunie Bastiaan, spijkerstof, naaigaren, stenen, voering, schilderij op karton, 2016

Spijkerjas
Teunie Bastiaan, spijkerstof, naaigaren, stenen, voering, schilderij op karton, 2016

Het wordt een eerbetoon aan de 28 jarige vriendschap met mijn oude buurvrouw. Ze heeft op onze drie zoons gepast en was altijd in voor gezelligheid.

Het spijkerjasje maak ik van drie spijkerbroeken van onze jongens. De stiksels zijn de kleuren van reggae. Het rechter borstzakje is een stoffen fotolijstje waarin een schilderijtje zit van mijn vriendin met een thermoskan koffie. De binnenkant is gevoerd met goudkleurige voering. Dat staat voor de fantastische tijd die we samen hebben gehad.

Geef een antwoord