Wat brengt de toekomst.

Floris is met zijn vriend Sander aan het gamen op de bank in de woonkamer. Ik kijk tegen hun achterhoofd aan. Twee vrienden die zijn gestopt en school en niet weten hoe ze verder moeten in het leven. Net niet volwassen. Wat kan de toekomst donker lijken. Maar ik denk aan mijn dahlia knollen die onder de garage vloer in het donker liggen te wachten op het nieuwe seizoen. Als je die droge knollen ziet zou je niet zeggen dat daar zulke mooie bloemen uitkomen en ook zo machtig veel. Wat een potentie ligt daarin verborgen. Dat sterkt me. De potentie die in die jonge mannen verborgen ligt en voor niemand is te zien. Ik heb hoop voor de toekomst. Ik wacht af wat ze voor het in het verschiet ligt en welke kansen ze zullen grijpen.

Floris is playing with his friend Sander on the couch in the living room. I’m looking at the back of their heads. Two friends who quit school and don’t know how to get on with their lives. Just not grown up. How dark the future may seem. But I think of my dahlia tubers lying under the garage floor in the dark waiting for the new season. If you see those dry tubers you would not say that such beautiful flowers and also so mighty much. What a potential lies hidden in them. That strengthens me. The potential that lies hidden in those young men and can’t be seen by anyone. I have hope for the future. I’m waiting to see what’s in store for them and what opportunities they’ll seize.